โปสการ์ด จากปายสู่มือลูกน้อย

เมื่อสักอาทิตย์ก่อน ไปทำงานที่ อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน ที่เคยเล่าให้ฟังนั่นแหละครับ พอดีผมได้ส่งโปสการ์ด จากร้านน่ารักๆ ร้านหนึ่งที่นั่น อันที่จริงตั้งใจไว้เป็นมั่นเหมาะแล้วว่ายังไงซะ วันนั้นก็ต้องส่งให้ได้

เมื่อวานกลับมาบ้านเจอโปสการ์ดสุดสวย ในสภาพที่ค่อนข้างยับเยิน ซึ่งคงจะเกิดจากการเดินทางที่มีระยะทางร่วมๆ ร้อยกว่ากิโลเมตร ตลอดทางยังทั้งชัน ทั้งโค้ง ทั้งคด และอาจจะผ่านมือของบุรุษไปรณีย์มือหนักบางคนด้วย โห ช่างน่าสงสาร ผมไม่บอกหรอกว่าผมจ่าหน้าถึงใคร แน่นอนว่าเธอคนนั้นเป็นผู้หญิงแน่ อยากรู้หรือไม่อยากรู้ไปดูกันดีกว่าครับ ข้างล่างนี้เอง

ไม่น่าเชื่อเลยว่าแผ่นกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่บุรุษไปรณีย์นำมาเสียบไว้ที่ตู้หน้าบ้าน จะทำให้ผมตื่นเต้นได้ขนาดนี้ นี่ฝีมือผมส่งมาเองนะ ถ้าเป็นคนอื่นส่งมาคงจะต้องเอาความตื่นเต้นที่มีคูณสักสองหรือสาม ผมว่ามันตื่นเต้นกว่าการได้รับจดหมายดิจิตอลหรืออีเมล์อีกนะ

ผมเคยถามคนที่ชอบส่งโปสการ์ดว่าทำไมเค้าไม่ส่งอีเมล์ เร็วดีออก ประหยัด และสะดวกกว่าด้วย เค้าบอกแค่ว่ามันคลาสสิกกว่ากันเยอะ ตอนนั้นผมก็ฟังคำตอบแบบผ่านๆ ไม่ได้สนใจอะไร แถมยังแอบหมิ่นผู้ตอบเล็กๆ ว่าเป็นเต่าล้านปีอีกตะหาก ตอนที่ส่งโปสการ์ดฉบับนี้มาหาลูกตอนส่งก็รู้สึกดี ที่ได้ทำอะไรแปลกๆ ดูคลาสสิก แต่ก็ยังไม่มีความหมายอะไรลึกซึ้งกว่านั้น จนวันที่ได้รับโปสการ์ดของตัวเอง..

แม่ผมลงจากรถและเปิดตู้ไปรณีย์หน้าบ้านเหมือนทุกทีที่ทำจนเป็นนิสัย แม่ผมคงจะงงใครกันส่งโปสการ์ดให้เด็กวัยขวบกว่าๆ จะลองคิดเล่นๆ ว่าจอมขวัญมีแฟนก็ใช่ที่ แม่ผมหันหน้ามาหาผมส่งสายตารูปเครื่องหมายคำถามชุดใหญ่ ผมเหลือบเห็นโปสการ์ด ผมบอกแม่ไปว่าผมส่งเอง ส่งมาจากปาย แม่ผมจึงคว้าแว่นสายตาผู้สูงอายุคู่กายออกมา เพื่อให้ข้อความบนโปสการ์ดสามารถอ่านได้โดยง่าย ตอนที่ผมรู้สึกดีมากๆ ตื่นเต้นสุดๆ ก็ตอนนี้แหละครับ ตอนที่แม่ผมอ่านเสร็จ ดูแม่มีความสุขมากๆ กำชับผมใหญ่เลยว่า ให้เก็บไว้ดีๆ ไว้ตอนจอมขวัญโตขึ้นจะได้อ่าน ดูแม่ผมจะชอบโปสการ์ดใบนี้เอามากๆ

ช่วงระยะเวลาที่โปสการ์ดเดินทางมาหาเรา ผมว่าคงจะเกิดปฎิกิริยาบางอย่างที่ทำให้ ตัวอักษรบนกระดาษแผ่นเล็กแผ่นนี้ เต็มไปด้วยความอบอุ่น เป็นมิตร พร้อมที่จะทักทายใครก็ได้ที่ได้รับ แม้ว่าตัวอักษรจะมีไม่กี่ตัว แต่ก็เต็มไปด้วยเรื่องราวที่ประกอบขึ้นพร้อมความรู้สึกดีๆ มากมาย ให้คุณลองได้รับโปสการ์ดข้อความสั้นๆ สักฉบับ กับอีเมล์ยาวๆ สองสามฉบับ คุณจะรู้ ว่าที่ผมบอกน่ะเรื่องจริง

ผมว่าโปสการ์ดมันทำหน้าที่ในการส่งผ่านความสุข ได้ดีกว่าอีเมล์อีกนะครับ